تاريخ : یکشنبه 1392/12/18 | 23:34 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 

نفسم شعره وشعرم صفت حال تنه

شاه بيت غزلم وصف تيل کال تنه


عقرب زلف تو پا پيچ دلم وابيه

عشق پاکت چمک زير چلم وابيه


نذري عشق دلم کهره ي قربوني تو

همه دار و ندارم دله ، ارزوني تو..



مثل گندي مپسو من او وجوشم روزي هزار تا بز هم که بدوشم

روزگار وي بتر غم کنه دوشم چرخ بياد باد بشکنه بوره دگوشم

بخدا دوستت دارم نيري وهوشم چه کنم؟



تاريخ : یکشنبه 1392/01/18 | 22:30 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 

 

تقدیم به چوپانان دل برشته ی زاگرس

دید چوپونیِه موسی مِنه کینو که اگود

بارالها کُجِنی تا مو بِرووم جاته

سیزن و قرقره وردارُم و شو وا نَمِ دل

پُرِ سَوز مُهره و منگوله کُنم چوغاته

نِشتِ خارانه دِرارُم زِ مِن تنگه ی پات

پَل و پَهرو بزنُم پیرن و پا زاراته

چَمدونی ز کویت وِرده دوام ایدُمِتِس

تا بِتَمنی زِ مِنِس جووه و شولاراته

مَشک اَو یارم و وا گَرتِه اِشورُم سَرِته

وِ نِخونام اپِلِغنم شش و گنداراته

تیخِ نو یارُم و خُو ریشِتِه از تَه اِزَنُم

وِ نوک شونه کِرِنجی اِکُنُم زلفاته

نوک سبیلاته زنُم تا نرِه مِن پاله ی دو

وا نِمک پاک اکُنم زردی دِندوناته

اَر بخَوسی سرُم اینُم به سرِ زونیِ راس

پَرِِ دار ایکَنُم و باد اِزَنُم گرماته

چُرت اگر بُردِته نَهلُم بکنه وَشخِه کسی

پَشخه نَهلُم بخوره قند کَدِ لوواته

سیت دوتا برزیَری خونُم و شَوخی و بَلال

خَو که بُردِت ز حنا رَشت اکُنم پنگاته

آسیو اَر که نبو گِی خوم و خوت گِرده خوریم

خَرُمه یارم و خوم بار اکُنم باراته

ایچو موسی ز پس بَرد چرَگنی چوپون

دَمِ دونِت بِنِه و گالِه مَزَن کُرفاته

جِند به نُفتِت بزنه رَبٌه ستایش نکُنی

مر خدا فِرک اکُنی تاتِته یا وازاته

که چونو هر چه ز زونِت ادرا بِس اگویی

هفت پشت پدرت لایق لیچاراته

چُو بِتَمنُم مِنِه دونِت که ز پشتت بدرا؟

حیف و صد حیف که دا زینه گَپم خرزاته

مر خدا چی تونه که جومه و تُمبون کنه پا

شِش و گَندار فقط مِن سَر و مِینا داته

مَر نخوندی به قرونا که خدا جور تَشِه؟

سی چه لر دشمن درس وقلم و ساواته؟

اَر خدا مثل مو حرفای لران ای فهمی

شَو تَش اینا همه ی طایفه و ایلاته

حرف مُفت اَر بزنی بزگَلِتِه گرگ اِخوره

توبه کن زیتَر اگرنه ته جَندَم جاته

آبرو هر چه لره بُردیِه تِی حضرت حق

قُلف کن زونِتِه زیتر که کِلیتِس ناته

شون کوه گرزه به گل کفت و وریستا سر پا

لیوه ووبید و گِریوِست و اگو هیهاته

اَقِه س دِرد و دو تا چاسِه پتی كِرد و گُرود

به کُه و دار و گَر و برَد اِزِی کُلماته

شون که رینه به خدا برد و کُچُک وَند و اگو

جا سگُم ار نکُشم شَو مِنه خَو موسی ته

حضرت حق ز ته عرش غُرُمنی موسی

شونه کو ار خوسه وندَک دم او بالاته

چند تَری راس و درو حرف دراری کُرِ چِل

وا بدُم وا چِر و چو تَش بزنِن توراته

وا بدم از پل شالو بکنن شَو شِوِرِت

هر کجا سیل ایکنم آه یکی دینداته

ایچو او رویِه نه نیله که شَق اوبو به گَلاک

مردم لر مِلَحونن اِبَرِن ما گاته

لرِنه ساده نبین نیست بنی اسراییل

اینو تِلنِن به وَر گُرز سرا ماراته

سی چه نسبت به مو دل مردمنه سرد اکُنی؟

ول کني حمد و ثناخوندن وامیراته؟

ار مو هم ره وه زبونا دل مردم نبرُم

په چطوری کِل یک رد اکنم کراته؟

گر چه از چِنچِنَکا سختتره لهجه ی لر

دل لر پاک تر از چشمه ی او کُه ماته

سر درارم مو ز زونا همه نیخا تو بگی

اشکنادی دل چوپونم و دینِس ناته

جَلد رو دیِنس و هر طور اتَری والونِس

بگو وُر گرد و بیو سر دو تیا خوم جاته

من فِراضین مو دِشنوم و دعا هُم وزنن

من مُوازین مو نیکی و گناه هم ذاته

جُست چوپوننه موسی ولی از قدرت حق

دید حرفای دلس قُرص تر از آیاته

گو بگو هر چه دل تنگِت اخو از یو به بعد

... به گور بو که نَشتُم بزنی حرفاته

تا تری شُرگ ِخدانه بکو وا لهجه لری

سی خدا ترجمه کردم همه ی درداته

بَردِ الفاظ لره کِهیه جواهر کورش

وا بمیری که لرون درک کنن شعراته



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 11:19 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 اي به قربون تو بي عشق تو جون سي چِنُمه        اَركفِ پاته نبوسُم مو دُهون سي چنُمه

 مو نَمَهنُم تو بِمَهني كه مو خارُم تو گُلي/     جون تويي اَر تو نَبوي وام،ديه جون سي چنُمه        

  اَر نَگُم دردِته چينام كه تو اميد مُني         سي چه كَر كَر بكُنُم وا كَس و جون سي چنُمه

  اَر تو شُل شُل نكُني وا كَد و بالا مِنِ مال           بِهلُمي كُه بِگِرُم مال و بُهون سي چِنُمه

 مَچِد ايرُم كه دعا وُر تو و جونِ تو كُنُم          اَر نَه سجاده و تسبيح و قُرون سي چنُمه

 به زمين و به زمون جا نَگِرِهدُم چه كُنُم      بي گُل ري تو زمين سي چه زمون سي چِنُمه

 تير‍ مِرزِنگِ تونه خَردُم و رهدُم به جريت         هي كُرِ زال بگو تير و كمون سي چنُمه

 

                                 

  ياد اَر چه نيكُني زِ مو اي يارِ چارلنگ           يادِت بِخير اي گُلِ كُهسارِ چارلَنگ

  اي گُل چه وَستِه مَر كه اِخوي دل زِ مو بُري     بَندي به دِشمِنونِ نِشوندارِ چارلَنگ

  رَو پُرس كو چه كِردِنِه اي مُشتِ بي خدا        زي پيشتَر به مردُم هُموار چارلَنگ

  پارِت به وير مَند چه دوني چِه وَس چة رَهد     زي پايتَختِ پير به پيرارِ چارلَنگ

  وا زورِ انگليس و قُرون خَردِن دُرو      تَش زيد به خرمن گسل و گُلزار چارلنگ

  از ويرِ مو نَرَهدِه و تا مرگ نيرِوِه             تا زِين به قِرقِره سَرِ سَردارِ چارلَنگ

  هر چَن به مو دياره كه چي خينِ"مَمدلي"     اَفتَو  سَر ايدِرارِه زِ شَوگارِ چارلَنگ

  كاري مَكُن كه ننگِ لُرون بُوييم زي بَتَر               تاريكتَر كُنيم شَوِ تارِ چارلَنگ

  اَر كُر بُو خوتي بِنِه دِندونه ري جِيَر           تا سَر زَنه درفش جهوندارِ چارلَنگ

:                             

                                 آپولو

  اَشنيدُم راهيِ ماهي آپولو                      دو سه روزه مِنِ راهي آپولو

  آپولو جون مو طرفدار تونُم            خوم ز جون عاشق و غمخوار تونُم

  ارچه مو اهل دهاتُم آپولو                            يه كمي اهل سَواتُم آپولو

  اِگومِت هر سو نشستي مِنِ مه                  خوو بِوَن مينِ زمين تيرِ نگَه

  آپولو جون تو اي كهنه خدا                هيچ كجا نيد و هِدِس وُر همه جا

  جاس مَني وُر دلِ نوع بشره                      هو زِ پلكِ تيه هم نزديكتره

  بگو از قلب ايمانا آخدا                           كُجِني بي خَوَر از حال ايما

  گُشنه و تشنه فراوونه ديه                    ز يونه خينسون اَر ارزونه ديه

  آپولو جونِ بَوِت راستِ بگو             هر چي مرداني ازت خواستِ بگو

   اي همه پيلِ كه نابيد اِبوهه                     يا هَمِس ري به هوا ديد اِبوهه

   چه خراووي ها كه آباد نيكُنه                     چه گرفگارا كه آزاد نيكُنه

   چه ايبو اَر به فقيرون بِدِنِس                    بهرِ درداي بي درمون بِدِنِس

  آدما مينِ زِمين حرص ايزَنن               سي يه دسمال وِ زمين تَش ايوَنِن                               

   ز همه خاك زمين سير نيبوهِن                به خيالسون كه ديه پير نيبوهن 

                             

    باوينه و بهون

  سي مَرغا سي مالمير سي دره باريك

  تو بِنَر دلم گره يه اَور تاريك

  اُن ايا ز كُه بنا... گَل كَوگ و توهي

  بِل بِرُم گَل بگرم وا كوگ كوهي

  دي مُردم ز غُروَت و ز بي قراري

  بِل برُم زال بزنُم تا آسِماري

  ز لالي تا اندِكا فرش كن تيامه

  ياد ايل و ياد ايل هَني وابامه

  باز اُوي باد شمال نشست به لنگر

  بو گُل باوينه و كلوس و كنگر

  هي ايا به خَوم هنَي عهد جووني

  دي بيَو دستُم بگِر وَستُم ز زوني

  نامه اي بنويسُم سي كَس كسونُم

  بزنين به كِفت كُه هَف چو بُهونم

  بعد عمري اُن ايام خَرس به تيامه 

  هر كُيه كه اِرِوم غم وانيامه

  دي نه اي شو بلند نه صو اِپاهه

  تَهده و گورُم يكي،ايلُم پناهه

                                       

 بيَو نِهنگُم بوتِ بيَشنُم

 زِ بو گُلِ سور تونه ايَشنُم

 تو مونِس جون بيو به جارم

 غيرّ خوتَم دي مونس ندارُم

 بيو ديارُم ز كِفتِ دارون

 دِلُمه والون به نم بارون

 دلُم گره تَش ز حرف مردم

 هي قِو لِه ي گُل دورت بگَردُم

 وا مِنِ اي مال نَل بزَنُم زال

 هي گُلِ تي كال هي گُلِ تي كال



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 9:23 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 

مرو چو باز؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 9:17 | نویسنده : دایی ؟؟؟

برنو کوتا خوه نیم تاج شاهی

زردکوه شیر پروره کینو جا ی جنگه

کر اخو به رزو تنگ دونه نبازه



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 9:15 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 

گر ایران زمین بختیاری نداشت

                                             

گمانم که از بخت یاری نداشت

 

 

 



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 9:12 | نویسنده : دایی ؟؟؟



تاريخ : پنجشنبه 1391/10/07 | 9:5 | نویسنده : دایی ؟؟؟

قافله بار ائ کنه دلم وه بارس           چي بارئ سر دلم گرت و غوارس

 

قافله بار ائ کنه زه شا خراسو ن        دلم چي چاله تشي منده وه جاسون

 

تش سئري وه دلم زئدي و رهدي   مر ودي بي سي تشئ ويدي و رهدي

 

زه گتند تا دشت اؤ بيد تا عقيلي        همه جا سؤز اويده سؤزه قصيلي

 

همه جا سؤز اويده غير زه دل مهُ      ائ گره نه کي گُشه زه مشکل مه

 

زه گتند زدوم وه در تا شيخ سليمو            تا قيامت يادمه او عهد و پيمو

 

زه گتند زدم وه در تا پل پرزين              پره لام گل باوينه پره دلم خين

 

زه گتند زيدوم وه در دينداته گردم           تهُ گل سُر مني  مه خار زردم

 

آسمو اؤرئ گره زه قيل سياتر              شؤ و روز تي ره تنم وا ائ تيا تر

 

 

بخت تو چي رخت ته سؤزه قصيلي   بخت مه چي رخت مه سيا و نيلي

 

 



تاريخ : شنبه 1391/10/02 | 18:5 | نویسنده : دایی ؟؟؟
هیزم شکنی مشغول قطع کردن یه شاخه درخت بالای رودخونه بود، تبرش
افتاد تو رودخونه.

.
.. وقتی در حال گریه کردن بود، یه فرشته اومد و ازش پرسید: چرا گریه می
کنی؟

هیزم شکن گفت: تبرم توی رودخونه افتاده.

فرشته رفت و با یه تبر طلایی برگشت و از هیزم شکن پرسید:"آیا این تبر
توست؟"

هیزم شکن جواب داد: "نه"
فرشته دوباره به زیر آب رفت و این بار با یه تبر نقره ای برگشت و پرسید: آیا
این تبر توست؟
دوباره، هیزم شکن جواب داد: "نه".
فرشته باز هم به زیر آب رفت و این بار با یه تبر آهنی برگشت و پرسید: آیا
این تبر توست؟
جواب داد: آره.
فرشته از صداقت مرد خوشحال شد و هر سه تبر را به اوداد و هیزم شکن
خوشحال روانه خونه شد.
روزی دیگر هیزم شکن وقتی داشت با زنش کنار رودخونه راه می رفت زنش
افتاد توی همان رودخانه. هیزم شکن داشت
 
گریه می کرد که فرشته باز هم اومد و پرسید که چرا گریه می کنی؟ اوه
فرشته، زنم افتاده توی آب.
فرشته رفت زیر آب و با جنیفر لوپز برگشت و پرسید: زنت اینه؟ هیزم شکن
فریاد زد: آره!
فرشته عصبانی شد. " تو تقلب کردی، این نامردیه "
هیزم شکن جواب داد : اوه، فرشته من منو ببخش. سوء تفاهم شده. می
دونی، اگه به جنیفر لوپز "نه" می گفتم تو می
رفتی و با کاترین زتاجونز می اومدی.و باز هم اگه به کاترین زتاجونز "نه"
میگفتم، تو می رفتی و با زن خودم می اومدی و من
هم می گفتم آره. اونوقت تو هر سه تا رو به من می دادی. اما فرشته، من
یه آدم فقیرم و توانایی نگهداری سه تا زن رو
ندارم، و به همین دلیل بود که این بار گفتم آره.

نکته اخلاقی:

هر وقت مردی دروغ میگه به خاطر یه دلیل شرافتمندانه و مفیده


تاريخ : چهارشنبه 1391/07/12 | 21:51 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 

بیو  اقا  تو  که  قبله  لُرونی

                                           تَپی سی مون کُیه ؟ دونم گرونی

 

به با زفتی . به اَردَل . اَندکایی ؟

                                               تو  که  اولاد  پاک  آرضایی

تو هم ککه چی عشایر هی به باری

                                                        یه دَم به زرده ای یه دم مُناری

تو سی چه سا کُنارا به نمازی

                                                  وُدر حال دعا راز و نیازی

همه دنیا آبی شر خُت اِدونی

                                                تو سیمون سا بُهون . قرآن اِخونی

به هر مالی هِده ظلم و سیاهی ؟

                                                 پَ مندیرِ چِنی که دی نیاهی ؟؟

بیو تا هر پِیا لُر سَر بُره پِل

                                               وُ هی زَنگَل به ما لا پُی زَنِن کِل

بیو تا سُرفه هَف سینی بِچینیم

                                               تونه چوقا به وَرتِی مون بِوینیم

بیو تا دارِ دنیانه بِشینی        

                                            درختِ ظُلمِ وا ریشه بتَینی

وُری بِنیَر تویی ظُلمِ گِرونه

                                          هَنی هم جا عشایر سا بُهونه

زِ گَپ تا به کُچیرِ بختیاری

                                           اِ یا هِن خِدمَتِت آقا هیاری

تو دیدی بختیاری ها به هیجار

                                              چه کردن جنگ مشروطه و قا جار

اَیَر وِیدی زِ سمتِ شرق زرده

                                               هزاران چو به دَس دورت اِگرده

به قربونت بِزَن به سیمِ آخر

                                           بِزن میخ بُهونه قلب کافر

پِیا چی تو کُیه هِد کد خدا مون

                                                       بیو جای بُهونت مِن تیامون؟

 

 

تقدیم به مهدی موعود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

 

 

 

                                     



تاريخ : جمعه 1391/03/19 | 13:56 | نویسنده : دایی ؟؟؟
                      

                           تيه كا ل *

             عامدانه بدون اعراب (فتحه ضمه كسره ) نوشتم كه هركس ادعا دارد كه به زبان

 

              بختیاری تسلط دارد بخواند. اگر كسي نتوتنست بخواند مشكل خودش است.

 

 برقشت مه و افتو به تيا تن تيه كال              ظلمات شو و شوگار  به  پلاتن  تيه كا ل

هيچ ادوني كه بهرجا برسه پات من ايل ؟        يه  كرور كشته  دل ناد ه نهاتن  تيه كا ل ؟

هيچ ادوني كه ديه قحطي دينشت ويده ؟         بسكه منقل من دست دست به دعاتن تيه كال

هيچ ادوني كه ديه قيمت قند  ويده به لم ؟       بسكه مردم شو و رو فرگ لواتن  تيه كا ل

هيچ ادوني كه دلا سي چه همه شهرستن؟       بسكه  پهنن به گل  و زير پاهاتن  تيه كا ل

 هيچ اپرسي كه كيه رهنه پيايل همه سون ؟     كل به زنجيرن و زند ون  مياتن  تيه كا ل

عاشقا  گيزن  وسرگيزه  گرهنه  بخدا             بسكه  چي  فرفره  دور كلکا تن  تيه كا ل

چهچه بلبل و كيكشت تهي رهده ز وير            بسكه  مردم همه  ويردار صداتن تيه كا ل

چونوتيرپرد اكني هي ز من برگ خلت              که مني  لشگر صدام  واباتن  تيه كا ل

عاشقانه چونو هي پيت ادي ور من يك           كه اگوي دكمه و جاد كمه قواتن تيه كا ل

ديه  كي سيوگلاوي   اخوره  يا  هرمو؟           چون  پيايل همه  دلناده  گپاتن  تيه كا ل

ديه  كي  فرگ  طلا جات  اكنه  يا  نرقه ؟         چون تيا خيره به دند ون طلا تن تيه كا ل

غصه هامون كه ديه نيد يكي يا كه  دو تا           غصه ها دي همه از زلف دوتاتن تيه كا ل

چلمه كردن  همه  ميرگل زغم  ديري تو             كپ  آخر ازنن  لنگ  دوا تن  تيه كا ل

خين ميرگل همه رختي به گل و كل ازني            خينسون جمله بدون كه بن ناتن تيه كا ل

مو نديدم  يه نفرهزار  پيا كشته  بو-وه              ار منم كه طالبان ز طافه داتن تيه كا ل

هرچه  نرفين  اكنيم  ما  اثري نيكنه  بت            مو ند ونم  كه كيا  پشت و پناتن تيه كا ل ؟

تو نداري گنهي تقصير دات بيد كه زاييت           ميرگلم مشغول فوش دادن داتن تيه كا ل

سرو  شيرازنه  قد  تو ز  ري  برده  گلم             قد كوه ها  همه  تا  زير  چلاتن   تيه كا ل

يو قده ايكه تو داري تيه كال يا كه درخت؟            شاخ وبلگن  يونو يا ترنه سياتن تيه كال ؟

توچه كردي كه همه لهد و پتي وابينه؟                 د ست خالي همه سون گسنه و لا تن تيه كال

ار كه با صد نفرم  بازي  شطرنج  بكني                به يه ديقه همه سون كيشن و ماتن  تيه كال 

ارگداي سرره سق ازنه  سي يه ريا ل                  عا شقا  سي  يه نظر  بر سر راتن  تيه كال

من هرطا فه كه رهدم تو يه ناخوش داري             چه وسون كردي همه لنگ شفاتن  تيه كا ل ؟

تو چني جن و پري يا كه هدي جادوگر؟               كه  مدام  صف  پيايل  به   نياتن   تيه كال

هوكه حتي سه زنم داره همس فرگ تونه              عازوا  خو ديه هيچ سينه زناتن  تيه كا ل

كوربام زلزله ار چند تو ايا به جمشت                   كه پيايل  همه  دك دك  ز نگاتن   تيه كا ل

يه سه چارروزتو ميو در كه زمندي بزنن              چونكه بي ناشتايي و چاست فداتن تيه كا ل

 

           " دادگر" با همه قورتا كه  اكند هي من ما ل

           خس و  صد عاشق  دي  فرگ نجاتن  تيه كا ل

 

* تيه كال : چشم بين آبي و سبز و مشکی



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 1:23 | نویسنده : دایی ؟؟؟
ز مردون وسوارون دی خورنید

دیه گرت وغواری ز کهر نید

به غیر برد شیر سینه مزارا

نشونی دی زشیرون ظفر نید

همه رهدن پیایل واتفنگا

زبنگ برنو وگویل اثر نید

تیامون پر زحرس ودل پر خین

که لامردون پتی وشیر نر نید ........!!!!!!



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 1:14 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 
کنار سر رهم دل پر ز درده

بتینم ار خومه بارون برده

نه هیشکی حالمه هرگشت اپرسه

نه غیرا باد کس دورم اگرده

<><><>

گدی ناونده از گل سیم ایاری

ایخونی جور کوگون باهاری

نیاهی خوم ادونم آخر کار

بوومه وا دروهات ایدراری

<><><>

دل ای دل بی حیایی تش به کارت

بمیری مو بیاهم سر مزارت

چته سرچاله گرد عشق کی نی؟

که چینو بی زهشته روزگارت؟



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 0:45 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 

سیاهی سر زلف تو روزگار منه              کرشمه کار تنه وگرهوه کار منه

دلم نخواست که زلف سیاسه خم بزنه              یوهر قدر که بپیچس گره بکار منه

زدیری تو چو نو خین ایریسه از دل مو               که مرگ حاضر و هر دم بانتظار منه

تمام  حسرت دلتنگی مو از اینه                        خدا نکرده بفهمی تو روزگار منه

گذشت افسر؟ دی روزگار خوشحالی                 خزون عشق گرهده گل بهار منه



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 0:36 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 

دوش دلبر مُونه ز حونه خوس کرد بدر           مو بیک خردم ودستم منه پام رهد بدر

بزبونگُد که برو چشمس اگُد:واس که مرو      مو دو دل مندم وحیرون منه يی بوک مگر

آرمون سی یو که روزی بنشینم به کلت         ز سر پات ببوسم بروه تا نوک سرت

عیب دلباخته گونه نکنین دلدارون                 عشق شیرن اکنه گربه واز گربه بتر

عشق فرهاد که کوهه ابریدی چه ثمر           ذره ای وردل شیرین که نبخشید اثر

همه با یاد تو پاک باده گساری اکنن                    بعد مرگ تو که شعر تونه خونن افسر



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 0:21 | نویسنده : دایی ؟؟؟
دل ز دیری تو ای دوست ز جون سیر آبید           پیروابید وز داغ تو زمین گیر آبید

نیستی خمه او رو دیه مو فهمیدم                    که دو ابروی کجت مثل دو شمشیر آبید

مرغ دل از ره زلف تو سفر کرد به چین                   زسیه روزی اوبید که شو گیر آبید

وقتی با ناز کرشمه تو اویدی بوجود                      محنت و رنج بلاها به مو تقدیر آبید

با همه مهر و وفا یار زمو دلتنگه                          مو ندونم که محبت به چه تعبیر آبید

دل پهرست گرد از مو بستس کد زلف                  هی اخندست و اگد لیوه بزنجیر آبید

هر کسی سند گدلینه زتو دیده دونه                       بیجهت نید که افسر زتو دلگیر آبید

داراب افسر بختیاری



تاريخ : دوشنبه 1391/02/18 | 0:6 | نویسنده : دایی ؟؟؟
مواسیر تنم ای ماه بکن ورمو نظر          موفقیرتُنم ای شاه بحالم بنیر

مو دلم خواست که روزینه سرآرم باتو         مو دلم خواست شوینه بکنم با توسحر

شاه خوبون تو بیو تا به رکاب تو بیا             عشوه وناز کرشمه همه با فتح و ظفر

راستی ارتوبیایی چقدر شاد ابووم             ایخدا چندی خوو زندگی با دلبر

منه گلزار بیو عاشق و معشوق ببین         جلوهَ گل بنی یر خسرت بلبل بنی یر

گل بچینیم و بخندیم و بگردی بباغ           تو بکن ناز که نازت اکشه نیلوفر

گل زردم مو اچینم که برنگرُخُمه               گل سهری تو بچین و بزنس ور منه سر

گل حسرت زمونه چونکه موحسرت بدلم       گل سوری به تُنه چونکه هدی زس بهتر

شو مهتو بمنه باغ مو وتو یکجا                   چهچه بلبل و مستی شراب خلر

دست مو گردن تو دست تو ور گردن خم           روح در حالت پرواز وتنُم زیر وزبر

ینه اگن زندگیخو ینه اگن وقت عزیز                   ینه اگن لذت عمر و ینه اگنحظ بشر

کافرم ار ببرم هیچ مو اسمی ز بهشت              نا کسم ار بکنم یاد ز حوض کوثر

اسو باید بگم ایچرخ فلک چرخ مزن                   ایسو باید بگم یادای وقت عزیز ما مگذر

گله مندم زتو ایدوست تو هم خت دونی            آخرس رحم نکردی تو بحال افسر



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 23:26 | نویسنده : دایی ؟؟؟
         عشقیه

به منه حونهَ قلبم یه کسی کرد سلام  

                           مُو گُدُم بس بنشین ایکه رسیدی مهمون

تا نشستی منه قلبُم مو دیه فهمیدُم

                           هستی ونیستی مو همه رهدی زمیون

نیم ساعت ننشست بیدکه گُرُهدیعقلُم

                                ساعتی بیش نه مُند بید که وستم ززبون

با اشاره گُدُمس کینی و کارتو چنه؟

                                     سی چه بردی زتن مُو تو چُنُو تاب وتوون

سر جُمنید و گُدی صبر بکن اولسه      

                                        فکر کار تو مکن کار تو وسته بجنون

اسم مُو عشقه و هرجا که نهادُم پامه

                                       تسلیت بس اگُهن از فلک بوقلمون

بُنه و بارنه هر جا که نهادُم بزمین

                                          یه تشی وابزنم بس که بمهنه بجهون

مایهَ زندگی واصل و حیات بشرُم          مُو ز اسرار خدایُم بم اگُن جوهر جون



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 15:56 | نویسنده : دایی ؟؟؟
 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلامی به گرمی انگشت چاله                  به اسپیدی شیر بز مین پیاله 

       سلامی پر ز او چی رود کارون                خروش چی تاخته چی اسب سوارون 

سلامی صاف وساده چی دل لر                        به دالـو وتـاتـه دودر و کـر 

   سلامی خوش صدا چی کوگ تاراز             چی گم گم دهل یا هف هف ساز 

  سلامی تـازه چی تر کـلـوسا                       سلامی ساده زایـما به ایـسا 



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 15:46 | نویسنده : دایی ؟؟؟
گرفتار

دل اَوُردُم به من شهر و چُنُو خوارم كِرد

جنس وازيده و بي ارزش و بازارم كِرد

جور بالنده به كُهسار اِپرستم شو و روز

بالُمه كند و من حونه گرفتارُم كِرد

دور يك واكَس و كارون گِئويل بيدُم

ز من ايل و تبار و همه سون تارُم كرد

مو كه چي كوگي اِخندُم دم برف و نوك كُه

غم دنيا نِ خدا دونه كه او بارم كرد

مو كه بيدم همه جا شير و عزيز مِنِ مال

تِي يه مُس بي سر و پا لَته پوزارُم كرد

قهرمان بيدم و چي افتو كِفتا گُل روز

شهر وامَنده چُنو خار به  شوگارُم كرد

 



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 14:9 | نویسنده : دایی ؟؟؟

ویردل

دلُم ایخو به زرده جار زیدن

دو وارته مشکِ دونهِ دار زیدن

دلُم ایخو بریم تا دشت لالی

دلامونِ کنیم از غصه خالی

به دشت گُل یه لامردون بسازیم

زنه تشمال و ما وا یک بوازیم

دلُم ایخو به بال چشمه دیمه

یه تش چاله کنیم با بار هیمه

دلُم ایخو که کوگون بهاری

بخونن هر سحر سی بختیاری

 



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 14:8 | نویسنده : دایی ؟؟؟

تیر عشق

مو هزارتا تیر وَندوم وُر غزال

او یه تیر وَند از قضا زی مَنه خال

تیر عشقس وُر مِنه قلبُم نِشِس

سنگ زیدو شیشه عمروم شکس

هی خشخار رَه ایروم جار ایزَنوم

لیوه وابیدم یه روزی هم خومه دار ایزنوم

هی گِریوستن ولا کار شو و روز مونه

خنده و قهقهه مَه گل زِ سر سوز مونه

همه دونِن که به حالوم دیه احوالی نی

ار دیه یار بیاهه به دلوم حالی نی

شو و روز دست به ایزد بکشوم

نکوشیم تا نفسی باز به یادِس بکشوم



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 14:5 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 دوبيتی های  لری

 ترجمه فارسی

 ديشو ديمه و خآو ديرجوکه مردی

دشمنت بميره زهره مو بردی

 ا خاک کجا موری در گرونم

غم ديری سی کرده مغز سخونم

 ا ماهه بو و قاصد رو بو و افتآو

آسمون روشه کو سی منه بی خآو

 ادله تيری زنات والا لکهاست

طوقی گل بشينه و شون راست

ا دله چته چنی غم بيه بارت

شاه مردو بکشنه مشکل د کارت 

 ای فلک زنه اينه زيه و بيزم

واهرکه خويی کردم آو کرد د ليزم

 ا دوسه يادت وخير هرجا که هيسی

باد دورو بزنت و تن دوروسی

ديشب خواب ديدم دورازجونکه مردی

دشمنت بميره زهره مو بردی

 ای خاک کجا می بری در گرانم را

غم دوری سياه کرده مغز استخوانم را

 ايماه قاصدی بشو و برو بگو به آفتاب

آسمونو روشن کنه برای من بیخواب

 ای دل تير بخوری با اينهمه التماست

يه سبد گل بشينه رو  شونه راستت

ای دل چته که چنين غم شده بارت

شاه مردان(علی)حل کنه مشکل کارت 

 اين فلک ،زندگی رو به دلم زده

به هر کس خوبی کردم بهم بدی کرد

ای دوستم يادت بخير هرجاکه هستی 

سالم باشی وبوزد به تو باد تندرستی



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 14:2 | نویسنده : دایی ؟؟؟

متن لری

ترجمه فارسی

دِلِم کِردَه هَوای لَُرِسونم

هوای مردِم شیرین زِوُنِم

دِ ای غُروت مِه تا روزی بَمیرم

نِمِرَه عشق لرسو دِ ویرِم

میحا روئِم و پابوس بهارش

بئوسِم لاله یاکِه داغدارش

سیقه او کیچَه باغیاکِه قِشنگش

گلیاکِه وحشی و خوش آو رنگش

زَنونِ گُلونی وِ سرِ شونِش

هَزارگو وُ دِرختیا گِردکونش

سیقه او لاله یا کِه سر وِ حارِش

نسیم باغ و دشت و چشمه سارِش

دل بیمار مِه هِه میرَه بُونَه

مُواَه دَرمُونِ دردِم لرسونه

سیقه اُ خاک پاکِت اِ لرسو

کِه داموِگیرَه خاکِت اِ لرسو

دلم کرده هوای لرسونم

هوای مردم شیرین زبونم

تا روزی که در این غربت بمیرم

عشق لرستان نمیره از يادم

می خوام برم به پابوس بهارش

ببوسم لاله های داغ دارش

فدای اون کوچه باغای قشنگش

گلهای وحشی و خوش آب و رنگش

زنان روسری بسر تا سر شونه هاشون

تاب بازی با اون درختها گردو هاشون

قربون اون لاله های سربزیرش

نسیم باغ و دشت و چشمه سارش

دل بیمار من همش میگیره بهونه

میگه درمون درد من تو لرسونه

فدای اون خاک پاکت ای لرستان

که دامن گیره خاکت ای لرستان

 


تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:57 | نویسنده : دایی ؟؟؟
دو ركت(ركعت)عشق

شوسهون ایله گروته، تش و تنگی بزنیت

منه ای چاله ی سهکور، خرنگی بزنیت

یو چه بدبختی ی که بهسه و جونت خونه

یو چه سرمایی که برنایه کمر افتونه

اور سه ويرکشه هر روز و بارونی نی

شوک گاله ایزنه و مرغ غزل خونی نی

یخ و سرمای ایزنه و تشک چراغه ایکشه د

سوم و سرتش همه ی دارل باغ ایکشه د

مو که نشنفتم و نییم زمسون ایطو بو

تک کنه حونه ی مردم و هوا شرطو بو

روزگاری همه جا کوگ و تهی بال ایزه

پازن مهس کلو لرکه ،من ای مال ایزه

تل و صحرا سبت سرخ شقایق ویبی

گل باوینه وری بشمییل عاشق ویبی

عشق ایخندس و موج ایزه زر سایه ی نار

زمسون دهس کمش نرگسه ایدا و بهار

پییز عاشقتر توسون و بهار ایبی دَ

تش و برق ایکه زمهسون و سوار ایبی دَ

بید مجنون پلش ایششت زر اور بهار

تیل باغ بر ایکه قد و بالَی گلِ نار

شونم ایبی دم عیسی و وگل جون ایدا

جونه صحرا و در و دشت و بیابون ایدا

دل مردم خش و زندی خش و خشتر دل دشت

نه صدای شربه و شیون نه صدای شوک پلشت

عشق ایباری و عشقه همی جا ایدیییم

زر بارون خدا زنده وعشق ویبییییم

قوم و خویش و در و همسایه ککا بیین دَ

سی دوای دردلشون دهس دعا بییین دَ

غضبی اومه یه دفه تش آبادی زه

تش هرچی غله و نون خدادادی زه

چشمه خشک آبی و بنگشت و تشنی جون دا

هر چه اور اومه فقط حسرتی و بارون دا

نفس نحس خومو بی که غزون وابیییم

دهس و پا بهسه ی زنجیل جنون آبییییم

نفس عشقه که جون اییه و زنده ی هممون

نفس عشقه نبوهه اجلت نیییه امون

عقل ومو داده خداوند که آدم بیمو

منه ای عمر دو روزه همه با هم بیمو

بین ای مردم ساویله دورنگی نکنیم

منه پوس بره و میش پلنگی نکنیم

ور بییمو چپ و راس و خط وخط بازی نَ

کینه و دشمنی و دوز و دغل بازی نَ

 دینَ دنیا زر و  ری کردنَ عادت نکنیم

 علی آبیم و وته پشتَ عدالت نکنیم

پیر و پیغمبرِ ای مردمَ غارت نکنیم

غیر کعبه ی دلشو هیچه زیارت نکنیم

بختت ار کرده گل و نوم و نشونی داری

در و تخته ی ویک آبییه و نونی داری

نکنه نکبت سه، بنده ی میز آبی دَ

زر خالین ملت گَنده رمیز آبی دَ

قدر ای فرصت چند روزه نَ باید دونس

دیرتر تا که نوابییه دَ باید جُمس

اسبل زین بکنیتون و سوار آبیتو

قاصد اومین فصل بهار وابیتو

و گل و شونم و باوینه سراغی بگریت

سر هر کیچه ی سه کور چراغی بگریت

بشنفیت درد دل ای مردمه، بی درد نبیت

در حق مردمتون یی قذه نامرد نبیت

دو رکعت عشق بخونیت و یه کاری بکنید

من ای سه زمهسون فکر بهاری بکنید



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:47 | نویسنده : دایی ؟؟؟

عشق بنگ ایکنه یار اومه وری تا برویم

گل وجی چلکه و خار اومه وری تا برویم

عمر سرما وسر اومه زمسون بارش بهس

کره دز مهس بهار اومه وری تا برویم

ایل گل میل سفر کرده و ما بی خوریم

شهنه ی اسب و سوار اومه وری تا برویم

گوش که بی لیکه برنو کر ابی کل بزن

فصل ده تیر و قطار اومه وری تا برویم

هم سرو و لرکه هم کل هر چه ایخی یا علی

روز تشییع فشار اومه وری تا برویم

دور معجر کره دز حلقه زده باوینه

دهس لی پهلل یار اومه وری تابرویم

خارک سوز زر مال شرین وابیده

فصل خرما و خمار اومه وری تا برویم



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:46 | نویسنده : دایی ؟؟؟

             هوا سرد و زمین سرد،آسمون سرد و تشی 

        و دهس شویل تاریک هیجا دل خشی نی

      زمین سرده ، نه هیمه ی هه که تا تش ور کنیمو

 هوا سهیه، نه نوری هه که شونه سر کنیم

    نه پن تیری من ورد ایسا که بی شو جر کنیمو

   نه عشقی تا دمی لویی و پیله ی تر کنی

 همیشه شویل تاریک سی شوپر بهاره

 نه سی شوپر؛ که شوپر مسلکی امرو و کاره
  واو شهری که اسبل سه و سرخش بی سوارن

  سوارل سر دیارش پا وبند و ظلم بارن

 و او شهری که بازارنفهمی داغ داغه

  چه بونه ی بهترَ خاموشی و مرگ چراغه

  و او شهری که عشقش مرده یه، زنده ی عزایه

  بزن تش جون تاریکی نَ ، خاموشی گُنایه

 کمون رستم و تیر گز وردا که جنگه

مث شوپر و تاریکی نشهسن ننگه، ننگه



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:45 | نویسنده : دایی ؟؟؟

 

عاقبت ماه ايزنه شوپر وه شو بار ايكنه

او شو ديار دس كجه دم ري همه خارايكنه

گله ي چپون خهسه پا وه مرگ گرگ بي حيا

كه پوس ميش كرده وه بر كرتك گلدار ايكنه

چشمه دوباره ايپكه ار نپكه ماه وه تيش

مشكل خشك خاله نَ دوباره او دار ايكنه

درخت سوز عشمون كه دم تور جونش گره

تجه ي دوباره ايزنه ميوه ي بسيار ايكنه

اگرکه مهث كوگ كُه سر زر برف وه كر كنيم

گراز گسنه ي زمسون پامون سر دار ايكنه

او سر ديار قابلي كه شو تيلش بهسه بي

ملكيشَ از نو  ويركشه اسبش تيمار ايكنه

اگر كه ايل شوسهون بيا و ماه ن در كنه

ماه خو ايره و كهكشون خورشيد بيدار ايكنه



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:43 | نویسنده : دایی ؟؟؟

همه ایگن بهار اومیه ، سال و نویه

اما سر درویل هنی هم شلویه

کره دز نویسا من ایدشت و،صحرا

اسیر  رگ و ریشه ی  بنگرویه

درنگی و گوگ و تهی نی و چشمه

حروم  نفس نحس   کرزنگلویه

دوی سی دل دردَبارم نویسا

که مرگ َم دَ تی دردمون کشکلویه

خیا ، پیر و پیغمبری حرف مفته

دزی  سربلندی ،    درو  آبرویه

امیدی و ای تیر و طیفه مبندیت

کلو  عاقل آبییه     عاقل کلویه

و دین بو مگردیت و مردی مجوریت

که کر کهخدا و دوور کیبنویه



تاريخ : یکشنبه 1391/02/17 | 13:41 | نویسنده : دایی ؟؟؟

یه نفر دفتر احساسمه سر پنجره بوه                       آخرین برگ گل یاسمه سر پنجره بوه

یه نفر دوش و تیل سوز مو شوخین زه و ر                 نامسلمون تیه ی راسمه سر پنجره بوه

نذر کردم تیمه بلکه و مطلب برسم                         نرسیدم یه نفر شانسمه سر پنجره بوه

یه نفر تا قیی ره قصه ی احساسمه خوند                    یه لکی زم گل گیلاسمه سر پنجره بوه

کاسه بهره ی تیلم شعرمه وی فصل بهار                   هیچ بهرم که نیا کاسمه سر پنجره بوه

بعد بارون و ترانه ی گل گندم یه نفر                       سر گندم که نزه داسمه سر پنجره بوه

مو خیال کردمه گل می نه و ماس ایکشه در                 می نه که میخ تیمه، ماسمه سر پنجره بوه

عرق زلفش اوریشم دل درد مو که                         عوضش پیحن و ریواسمه سر پنجره بوه

چار تیی هوشم و دل بی که کسی تیم نبرش                  آخرش ای دل کم شانسمه سر پنجره بوه